Akylina's Site

Όταν ήμουν περίπου 18 χρονών, είχα μια τρελή περιέργεια για την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Γιατί το κάνουν αυτό οι γυναίκες; Πώς; Μου φαινόταν σαν βασανιστήριο...

Περνούν τα χρόνια, έχω ήδη πάρει το Μεταπτυχιακό μου στις Καλές Τέχνες, αλλά ο φόβος του τοκετού παραμένει. Στην πραγματικότητα, πλέον έχω πρόβλημα με οτιδήποτε ιατρικό. Βελόνες, νοσοκομεία, γιατροί... οι κρίσεις πανικού είναι το καινούργιο μου χόμπι.

Όταν φτάνω στα πρόθυρα κατάρρευσης και ο γιατρός μου αναφέρει ότι μπορεί να ξεκινά ένα αυτοάνοσο, αποφασίζω να πάρω την ευθύνη της υγείας μου και να ακολουθήσω τον εναλλακτικό δρόμο. Χωρίς εξετάσεις, χωρίς επεμβάσεις.

Αφού θεραπεύω μόνη μου θέματα που οι γιατροί θεωρούσαν “ανίατα”, αποφασίζω να πάω πιο βαθιά. Καίγομαι να μάθω. Πώς μπορώ να γίνω επαγγελματίας; Ήταν δύσκολο να βρω κάτι αντίστοιχο να σπουδάσω εκείνη την εποχή.

Μια μέρα δίνω μια υπόσχεση. Γυρίζω στη Παναγία, που την αγαπώ βαθιά. Λέω ότι αν βρω τις σπουδές των ονείρων μου, θα βοηθήσω όσο περισσότερους ανθρώπους μπορώ. Την ίδια μέρα, μια φίλη μού αναφέρει ένα πτυχίο στην Εναλλακτική Ιατρική.

Πριν καν τελειώσω τις σπουδές μου, έχω ήδη δουλειά από στόμα σε στόμα. Η ζήτηση ήταν τόσο μεγάλη που δεν προλάβαινα. Θες να μαντέψεις ποιοι ήταν οι περισσότεροι πελάτες μου; Γιατροί και νοσηλευτές.

Λίγα χρόνια μετά, βρίσκομαι παντρεμένη και έγκυος. Είμαι ακόμα τόσο φοβισμένη; Θα επιστρέψουν οι κρίσεις πανικού; Πώς θα τα καταφέρω;

Κι εδώ ξεκινά η εκπαίδευσή μου για τη γέννα — σαν να ετοιμαζόμουν για μαραθώνιο. Δημιούργησα συγκεκριμένα πρωτόκολλα, χρησιμοποίησα την τέχνη μου για να φροντίσω το σώμα μου. Άρχισα να δουλεύω και με τον νου· τι επιτρέπω να μπει στο πεδίο μου, πώς να τον προστατεύω, πώς να τον περιορίσω . Γράφω καθημερινά και είμαι προσεκτική με τις λέξεις και τις σκέψεις που φιλοξενώ.

Όταν ήρθε η ώρα — αφού ενεργοποίησα σημεία πίεσης για να ξεκινήσει ο τοκετός — γέννησα χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση. Και ξέρεις;   Δεν ήταν απλώς εύκολο· ήταν ένα από τα πιο μεταμορφωτικά περάσματα που έχω βιώσει ποτέ.

Πόσο συχνά νιώθεις την έκσταση των φυσικών ορμονών του σώματός σου, που είναι πιο δυνατές από τη μορφίνη; Πόσο συχνά φτάνεις στα όρια του σώματος, του νου και της αντοχής σου; Πόσο συχνά ζεις τη δυαδικότητα αυτής της εμπειρίας — ένταση και θάλασσα ηρεμίας σε εναλλαγή, σαν να κολυμπάς σε ένα ψυχεδελικό κύμα; Πόσο συχνά απογυμνώνεσαι τελείως από την παλιά σου ταυτότητα μέσα σε 9 μήνες; Πόσο συχνά νιώθεις ότι είσαι ένα με κάθε γυναίκα που έχει γεννήσει και με κάθε γυναίκα που θα γεννήσει στο μέλλον;

Όλα αυτά — και πολλά περισσότερα — μπορούν να είναι τα δώρα ενός φυσικού τοκετού και εγκυμοσύνης, αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να φτάσει εκεί.

Μπορεί να ήταν σύμπτωση; Όχι. Το επανέλαβα και τη δεύτερη φορά. Κι είμαι εδώ να σου πω, μετά από δύο φυσικές εγκυμοσύνες και γέννες, ότι αν βγεις από τη μέση, αυτή η εμπειρία μπορεί να σε επεκτείνει με τρόπους που δεν φαντάζεσαι. Η εγκυμοσύνη είναι θεραπευτική κατάσταση. Ο τοκετός μπορεί να σε προσγειώσει σε ένα βαθύτερο επίπεδο ύπαρξης.

Ανυπομονώ να σε δω να φτάνεις κι εσύ εκεί.

Με αγάπη,
Ακυλίνα